Robotik Sevgilim

Kendime robot bir sevgili aldım internetten. Adını Kerem koydum. Akşamları oturtuyorum karşıma, bakışıyor, dertleşiyor, sırnaşıyorum. En beğendim erkek parfümlerini pıslatıp boynunu ve ensesini kokluyor ve sonra o kokuya sımsıkı sarılıyorum. Çok seviyorum sevgilimi ve Onun da beni uğrumda ölecek kadar sevdiğini biliyorum. Yani öyle olduğunu hayal ediyorum.

Yakalanması zor bir uyum var aramızda. Sıradışı bir ahenk. Canlı biriyle elde edilmesi imkansız bir mükemmelliyet. Bakımını itinayla yapıyor, parçalarını aksatmaksızın yağlıyorum. Esirgiyorum robotumu kem gözlerden, genital uzantısını özenle temizliyorum.

En unutulmaz anlarımız yatakta geçiyor. Onun metalik teninden benim organik hücrelerime kesintisiz aşk zerrecikleri akıyor. Nasıl istersem öyle bakıyor. Nasıl dilersem öyle öpüyor. İstediğim zaman vahşi istediğim zaman kibar. Ve istediğim kalınlıkta ve istediğim uzunlukta.

Fakat işte Terlemiyor ve terletmiyor. Tuzlu değil tadı. Yalanıyor ama ısırılmıyor. Üşütüyor çoğu zaman ve ne yazık ki bir gelecek vadetmiyor. Spermleri yok. Soyumun devamına bir katkı sağlamıyor. Yumurtalarım kasıklarımdan akııp gidiyor.

Fakat başka bir seçeneğim de yok. Ne dağları delecek bir Ferhat bulabilirim ne de aşkından delirecek bir Mecnun. Son model Keremimle yaşamaya alışmak ve mutlu olmaya çalışmak durumundayım.

İlk yorum yapan olun

Bir Cevap Yazın