Erkeklerin Peşimde Koşmasından Bıktım

Erkeklerin peşimde koşmasından bazen öyle daralıyorum ki bir çoğunu elimin tersiyle kışkışlamak zorunda kalıyorum. Yahu biraz da başka kadınlara yönelin, biraz da başka kadınlar için ölüp bitin diyorum ama söz geçiremiyorum. Tutturmuşlar bir aşk seromonisi, gece gündüz başımın etini yiyorlar.

Tamam çok şekerler, beni arzulamakta ve ben ne dersem yapacaklarına dair teminat vermekteler ama diğer kadınlara da yazık. Onlar da insan. Siz hep beni sever, yalnızca benim kulum kölem olursanız ekolojik denge bozulur, yeryüzünde insan diye bir tür kalmaz.

Bak mesela şöyle mesajlar atar oldular: Açılıyorsun gül gibi / yakıyorsun kül gibi… Aşkından verem oldum, tedavisi bakışlarınmış… Adını dağlara yazdım, adın dağları eritti… Kravatım pembe gönlüm sende… Pazara kadar değil mezara kadar…🙄

İnanın illallah etmiş durumdayım. Şap falan mı içirsem bunlara ne yapsam? Bir ordu kadar varlar. Salsan, düşmana silahsız dalacak durumdalar. Azmış kudurmuş boğa gibiler. Ne zaman kırmızı giysem yükselen libidolarıyla ayaklarıma kapanıvermekteler.

Ah anneciğim ah! Ne vardı beni bu kadar güzel doğuracak! Az çirkin olaydım ne olurdu. Neden bu kadar çekiciyim ve neden bu kadar tatlı? Neden bu kadar seksi ve neden bu kadar tapılası? Neden anne neden? 😔

Ağlasam sesimi duymazlar mısralarımda…

İlk yorum yapan olun

Bir Cevap Yazın